Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012

Τα κόμματα της 17ης Ιουνίου


Όπως έχει ανακοινωθή, στις μεθαυριανές εκλογές συμμετέχουν 29 εκλογικοί σχηματισμοί. Ωραία φράση αυτή· «εκλογικοί σχηματισμοί». Προσπαθούμε με εύσχημο τρόπο να περιγράψουμε την μανία των Νεοελλήνων για πολυκομματισμό και πολυδιάσπαση. Ο Άρειος Πάγος απέρριψε τη συμμετοχή οκτώ εξ αυτών, οπότε θα λαβουν μέρος στις εκλογές «μόνον» 21. Πράγματι είναι πολιτικοί σχηματισμοί και όχι κόμματα, διότι σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται για ενώσεις ή συνεργασίες κομμάτων ή «συνιστωσών» (να και κάποια ωφέλεια από την φυσική· θυμάστε τα μαθήματα με την συνισταμένη και τις συνιστώσες της;) ή πολιτικών οργανώσεων. Οι πολιτικές οργανώσεις είναι εν δυνάμει πολιτικά κόμματα αναλόγως των εξελίξεων. Τα επί μέρους συνεργαζόμενα κόμματα δεν έχουν καταργηθή, αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν και ενδεχομένως να περιμένουν την κατάλληλη ώρα, για να εμφανιστούν και πάλι αυτοτελώς και ανεξάρτητα. Ας τα δούμε αναλυτικά.

1. Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) (Α. Σαμαράς). Μαζί με την ΝΔ συνεργάζεται και το νεοϊδρυθέν κόμμα Δημοκρατική Συμμαχία (της Ντόρας Μπακογιάννη).  Μπορεί το τελευταίο να ανέστειλε την λειτουργία του λόγω της εκλογικής συνεργασίας, αναστολή όμως σημαίνει προσωρινή κατάστασι και όχι οριστική διακοπή.  Άρα έχουμε δύο κόμματα εδώ.

2. ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο (Α. Τσίπρας).  Αποτελείται από τις εξής συνιστώσες:
α) ΑΚΟΑ = Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά· είναι ιδιαίτερο πολιτικό κόμμα με εγκεκριμένο καταστατικό.
β) ΑΠΟ = Αντικαπιταλιστική Πολιτική Ομάδα· πρόκειται για πολιτική ομάδα και όχι κόμμα.
γ) ΔΕΑ = Διεθνιστική Εργατική Αριστερά· πρόκειται για ιδιαίτερη πολιτική οργάνωσι. 
δ) ΔΗΚΚΙ = Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα· είναι ιδιαίτερο πολιτικό κόμμα.
ε) Ενεργοί Πολίτες (δημοκρατική πατριωτική αριστερά)· πολιτική ομάδα του Μανόλη Γλέζου, όχι κόμμα.
ζ) ΚΕΔΑ = Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς· πρόκειται επίσης για ιδιαίτερη πολιτική οργάνωσι. 
η) ΚΟΕ = Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας· πρόκειται για πολιτική οργάνωσι.
θ) Κόκκινο· επίσης πολιτική οργάνωσι.
ι) Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας· πρόκειται για πολιτική οργάνωσι και φορέα. 
κ) Ομάδα Ρόζα· πολιτική ομάδα.
λ) Ριζοσπάστες· πολιτική ομάδα και όχι κόμμα.
μ) Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας (ΣΥΝ).  Είναι βεβαίως ιδιαίτερο πολιτικό κόμμα.
ν) Ανένταχτοι αριστεροί του χώρου Διαλόγου· δεν πρόκειται για κόμμα ούτε για οργανωμένη πολιτική ομάδα και δεν αναφέρονται ως ιδιαίτερη συνιστώσα από τον ίδιο τόιν ΣΥΡΙΖΑ.
 Από τα παραπάνω συμπεραίνεται ότι μέσα στο χώρο του Σύριζα συνυπάρχουν ή φιλοξενούνται τουλάχιστον 8 κόμματα.

3. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΣΟ.Κ) (Ε. Βενιζέλος).

4. Ανεξάρτητοι Έλληνες (Π. Καμμένος). Στο κόμμα αυτό συμμετέχει η πολιτική κίνηση Αντιμνημονιακοί Πολίτες του  Επαμεινώντα (Νότη) Μαριά, ενώ εκλογικά συνεργάζεται και το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών του Γιάννη Δημαρά. Άρα συνυπάρχουν 3 κόμματα.

5. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α. Παπαρήγα).

6. Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή (Ν. Μιχαλολιάκος).

7. Δημοκρατική Αριστερά (Φ. Κουβέλης). Με το κόμμα αυτό συνεργάζεται επίσης το πολιτικό κόμμα Ελεύθεροι Πολίτες.  Και εδώ λοιπόν 2 κόμματα.

8. Παναθηναϊκό Κίνημα (ΠΑΝ.ΚΙ) (Γ. Μπέτσικας).

9. Ανεξάρτητη ανανεωτική αριστερά, ανανεωτική δεξιά, ανανεωτικό ΠΑΣΟΚ, ανανεωτική Νέα Δημοκρατία, όχι στον πόλεμο κόμμα επιχείρηση χαρίζω οικόπεδα χαρίζω χρέη σώζω ζωές Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος ΠΑ.Ε.Κ.Ε. (Μ. Τζαλαζίδης).

10. Κοινωνία Πολιτική Παράταξη συνεχιστών του Καποδίστρια (Μ. Ηλιάδης).

11. Κίνημα Δεν Πληρώνω (Β. Παπαδόπουλος).

12. Κόμμα Φιλελευθέρων (Ε. Καλλιγιάννης).

13. Εθνική Ελπίδα (Γ. Παπαδόπουλος).

14. Κ.Ε.ΑΝ. Κίνημα Εθνικής Αντίστασης (Ι. Σαββούρας).

15. Κόμμα Πειρατών Ελλάδας (Διοικ. Επιτρ., πρ. Ρ.-Α. Παππάς).

16. Ένωση Κεντρώων (Β. Λεβέντης).

17. Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.) (Γ. Καρατζαφέρης).

18. Οικολόγοι Πράσινοι (6μελης εκτελεστική επιτροπή).

19. Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.) - Μέτωπο της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας (κεντρική συντονιστική επιτροπή από 21 μέλη).  Στο κόμμα αυτό συμμετέχουν οι εξής συνιστώσες-οργανώσεις:
α) ΑΚΟΣ = Αυτόνομη Κομμουνιστική Οργάνωση Σερρών. 
β) ΑΡΑΝ = Αριστερή Ανασύνθεση· πρόκειται για πολιτική οργάνωση.
γ) ΑΡΑΣ = Αριστερή Aντικαπιταλιστική Συσπείρωση· είναι επίσης πολιτική οργάνωση.
δ) ΕΚΚΕ = Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα Ελλάδας· είναι πολιτικό κόμμα.
ε) Κομμουνιστική Ανανέωση· πολιτική οργάνωση.
ζ) ΝΑΡ = Νέο Αριστερό Ρεύμα· πολιτική οργάνωση με έντονη δραστηριότητα.
η) ΝΚΑ = Νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση· οργάνωση νεολαίας που συμμετέχει στο ΝΑΡ.
θ) Οικολόγοι Εναλλακτικοί· πολιτικός φορέας και κόμμα.
ι) ΟΚΔΕ-Σπάρτακος = Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας –Σπάρτακος· πολιτικός φορέας και οργάνωση.
κ) ΣΕΚ = Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα· είναι πολιτικό κόμμα.
λ) Διάφοροι ανένταχτοι αριστεροί και ανεξάρτητες κινήσεις.
Επομένως εδώ συνυπάρχουν 6 κόμματα.

20) ΚΚΕ (μ-λ) - Μ-Λ ΚΚΕ Εκλογική Συνεργασία (4μελης διευθύνουσα επιτροπή).  ΚΚΕ (μ-λ) = Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό)· πολιτική οργάνωση και κόμμα.   Μ-Λ ΚΚΕ = Μαρξιστικό  Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας· πολιτικό κόμμα επίσης.  Εκλογική συνεργασία 2 κομμάτων.

21) Δημιουργία ξανά· πολιτικός συνασπισμός τριών κομμάτων, τα οποία είναι· Δημιουργία ξανά, Δράση και Φιλελεύθερη Συμμαχία. Στηρίζονται και από το νεοσύστατο πολιτικό κόμμα Κίνηση Πολιτών «Ενωμένη Ελλάδα» που ιδρύθηκε στα τέλη του 2011.  Επόμενως 4 κομμάτων εδώ.

Συνολικά στους 21 εκλογικούς σχηματισμούς των εκλογών μεθαύριο υπάρχουν ούτε λίγο ούτε πολύ 41 κόμματα που ζητούν την ψήφο μας!  Να τα χαιρόμαστε!

(Βλέπε και προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο Εκλογική φρενίτιδα)

Sakis Salos

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

Η κυρία «Κρίση» έχει... θρησκευτικές προτιμήσεις!

Για την οικονομική κρίση στην ΕΕ υπάρχουν άπειρες αναλύσεις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές, κ.λπ., και κάθε μέρα γράφονται και δημοσιεύονται και άλλες, ώστε είναι αδύνατο κάποιος να τις παρακολουθή όλες, ενώ είναι βέβαιο ότι οι απλοί Ευρωπαίοι πολίτες βρίσκονται σε σύγχυση και δεν μπορούν να ελέγξουν ποιές από αυτές τις αναλύσεις είναι αντικειμενικές και ποιές όχι, ποιοί αναλυτές λένε αλήθεια και ποιοί εξυπηρετούν διάφορα συμφέροντα, σκοπιμότητες και ιδεολογίες. 

Προς το παρόν η χώρα μας είναι αυτή που δέχεται τα σκληρότερα και πιο άγρια χτυπήματα από την κρίση, και ακολουθούν (με τυχαία σειρά) η  Ιρλανδία, η Πορτογαλία, και εν μέρει η Ιταλία, ενώ ο όμιλος των «κριματισμένων» ετοιμάζεται να δεχτή επίσης την Κύπρο, την Ισπανία, και ίσως την Γαλλία, και άλλες ενδεχομένως ευρωπαϊκές χώρες. Αν προσέξη κανείς τις χώρες που ήδη υφίστανται τα χτυπήματα της οικονομικής κρίσης, αλλά και όσες είναι άμεσα υποψήφια θύματά της, διαπιστώνει ότι έχουν όλες έναν κοινό παράγοντα, την θρησκευτικότητα! Πρόκειται για χώρες που οι πολίτες τους παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά έντονης θρησκευτικότητας και ανήκουν κατά πλειονοφηφία σε κάποιο συγκεκριμένο χριστιανικό δόγμα. Ας δούμε όμως τα θρησκευτικά στοιχεία για κάθε χώρα που βρίσκεται υπό οικονομική κρίση ή είναι υποψήφια, προτού βγάλουμε τα συμπεράσματά μας.

 Ελλάδα. Η Έκθεση για τις Διεθνείς Θρησκευτικές Ελευθερίες, που συντάσσει κάθε έτος το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, αναφέρει για την Ελλάδα (2007)· «Περίπου το 97% των πολιτών αυτοπροσδιορίζονται ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι και ανήκουν στην (αυτοκέφαλη)  Ορθόδοξη  Εκκλησία της  Ελλάδος».  (According to the U.S. State Department, an estimated 97% of Greek citizens identify themselves as Orthodox Christians, belonging to the Greek Orthodox Church.)

Κύπρος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 η συντριπτική πλειονοψηφία του πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ποσοστό 95% είναι Χριστιανοί Oρθόδοξοι και ανήκουν στην αυτοκέφαλη Oρθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου.  (According to the 2001 census, 94.8% of the population are Christian Orthodox...)

 Ιρλανδία. Στην Ιρλανδική Δημοκρατία υπερισχύει ο Ρωμαιοκαθολικισμός με ποσοστό 92%.  Σε απογραφή του 2006 το ποσοστό αυτό εμφανίζεται στο 87% (in 2006, 86.8% of the population identified themselves as Roman Catholic), όμως πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι υπάρχει και ένα ποσοστό γύρω στο 6% ανθρώπων που προέρχονται από ρωμαιοκαθολικές οικογένειες και δηλώνουν άθεοι ή χωρίς θρησκεία, αλλά αν χρειαστεί να συμμετάσχουν σε θρησκευτικές τελετές, τότε θα προτιμούν τον ρωμαιοκαθολικισμό.  Επομένως το 92% δεν απέχει από την πραγματικότητα.

 Ισπανία.  Οι Ισπανοί είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος τους χριστιανοί Ρωμαιοκαθολικοί σε ποσοστό τουλάχιστον 71%  (according to an April 2012 study by the Spanish Center of Sociological Research about 71% of Spaniards self-identify as Catholics), αλλά στην πραγματικότητα, αν προσθέσουμε και τους αδιάφορους θρησκευτικά που έχουν ρωμαιοκαθολικές ρίζες, κουλτούρες και προτιμήσεις, το ποσοστό προσεγγίζει ίσως το 90%.  Πάντως ανεξαρτήτως ποσοστών, έχει σημασία ότι η επίδραση της Ρωμαιοκαθολικής θρησκείας στην Ισπανία είναι πολύ μεγάλη, μεγαλύτερη από την επίδραση που έχει στην  Ιταλία.   Ο Ρωμαιοκαθολικισμός στην  Ισπανία σχεδόν κυβερνάει, έχει περίπου την εξουσία του καρδινάλιου Ρισελιέ στην Γαλλία των Τριών Σωματοφυλάκων, αλλά λίγο πιο αφανώς!

Πορτογαλία.  Σύμφωνα με την CIA τουλάχιστον το 85% των Προτογάλων είναι  Ρωμαιοκαθολικοί. (According to the CIA World Fact Book, 84.5% of the Portuguese population are Roman Catholic.)

Ιταλία.  Ο Ρωμαιοκαθολικισμός είναι η θρησκεία της συντριπτικής πλειονοψηφίας των κατοίκων της Ιταλίας, αφού τουλάχιστον το 88% των κατοίκων αυτοπροσδιορίζονται ως ρωμαιοκαθολικοί. (The proportion of Italians that identify themselves as Roman Catholic is 87.8%.) Προσωπικά νομίζω ότι το ποσοστό είναι πολύ μεγαλύτερο, ίσως και 98%. Άλλωστε στην Ιταλία βρίσκεται και το ανεξάρτητο κρατίδιο του Βατικανού, που είναι το παγκόσμιο διοικητικό κέντρο του Ρωμαιοκαθολικισμού.

Γαλλία.  Οι Γάλλοι ανήκουν στον Ρωμαιοκαθολικισμὸ σε ποσοστό πάνω από 80%, επειδή όμως τα τελευταία 50 χρόνια όλο και περισσότεροι Ρωμαιοκαθολικοί δηλώνουν «άθεοι» ή «αδιάφοροι προς την θρησκεία», το ποσοστό των δεδηλωμένων Ρωμαιοκαθολικών το 2009 φαινόταν μόλις 64%. (A survey by the Catholic newspaper La Croix found that whilst in 1965, 81% of the French declared themselves to be Catholics, in 2009 this proportion was 64%.)

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι μέχρι τώρα η οικονομική κρίση δεν έχει αγγίξει αισθητά καμμία προτεσταντική χώρα (Γερμανία, Φιλλανδία, Δανία κ.λπ.) ούτε το αγγλικανικό Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά χτυπάει αποκλειστικά Ρωμαιοκαθολικές και Ορθόδοξες χώρες.   Απὸ τις Ρωμαιοκαθολικές χώρες η κρίση προτιμά εκείνες που έχουν πληθυσμό με έντονη θρησκευτικότητα,  είναι δηλαδή κατά πλειονοψηφία πιστοί Ρωμαιοκαθολικοί.  Ενώ Ρωμαιοκαθολικές χώρες που έχουν υψηλά ποσοστά αθέων και αδιάφορων θρησκευτικά κατοίκων και που οι πιστοί Ρωμαιοκαθολικοί συνεχώς λιγοστεύουν δείχνουν να τα πηγαίνουν καλύτερα στα οικονομικά από τις «πιστές» χώρες. 

Γενικώς οι χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά είναι πιο άθεες, ενώ οι χώρες του Νότου έχουν πιο πιστούς και θρήσκους χριστιανούς.   Η Αυστρία από 90% Ρωμαιοκαθολικών το 1950 σήμερα έχει μόνο 60% που συνεχώς μειώνεται.  Στην Ουγγαρία η θρησκευτικότητα είναι μόλις 33%.  Η Γαλλία με το επισήμως άθεο κράτος και το υψηλό ποσοστό αθεΐας των κατοίκων της μέχρι στιγμής έχει καταφέρει να ξεφύγει από την αρπάγη της κρίσης.  Μέσα από αυτήν την θεώρηση ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποκτά η περίπτωση της Κύπρου, η οποία όταν το 2004 εντάχτηκε στην ΕΕ, λεγόταν ότι άλλες χώρες εντάχτηκαν παρακαλώντας γονατιστές, διότι δεν πληρούσαν τα οικονομικά κριτήρια, ενώ η Κύπρος εντάχτηκε αξιοπρεπώς, διότι πληρούσε και με το παραπάνω τις οικονομικές προϋποθέσεις, και η οποία όταν το 2008 υιοθέτησε το ευρώ ως εθνικό νόμισμα, είχε μια από τις καλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, ενώ τώρα βρίσκεται μόλις ένα βήμα πριν από την προσφυγή στον «μηχανισμό στήριξης»!

Τελικά η οικονομική κρίση στην ΕΕ φαίνεται πράγματι να έχη... θρησκευτικές προτιμήσεις!  Άραγε όλο αυτό είναι κάτι συμπτωματικό ή μήπως υπάρχουν βαθύτεροι μηχανισμοί που συνδέουν τωόντι την θρησκευτικότητα ενός λαού με τις οικονομικές του επιδόσεις;


Sakis Salos


(δημοσιεύτηκε στο logokritis.blogspot.com)

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

Πάνω από 1000 επισκέψεις τον πρώτο κιόλας μήνα! Σας ευχαριστώ!

Στις 7 Μαΐου δημιούργησα αυτό το ιστολόγιο και δημοσίευσα τα πρώτά μου μηνύματα. Χτες συμπληρώθηκε ο πρώτος μήνας λειτουργίας του και οι επισκέψεις ήταν 1090! 
Δεν ξέρω πώς φαίνεται αυτό το νούμερο στους μεγάλους μπλόγκερ, στα ειδησεογραφικά ιστολόγια και στις ιστοσελίδες των δημοσιογράφων και των έμπειρων χρηστών του ίντερνετ. Μπορεί για εκείνους αυτό το νούμερο να είναι ασήμαντα μικρό.  Πάντως για μένα, που για πρώτη φορά ασχολούμαι με ιστολόγια και δημοσιεύω ελεύθερα την γνώμη μου για τα όσα συμβαίνουν γύρω μας και δίπλα μας και που δεν είμαι ούτε δημοσιογράφος ούτε επαγγελματίας του είδους, αυτός ο αριθμός ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες μου. 
Γι΄ αυτό λοιπόν σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον σας και την συνοδοιπορία.

Μέσα σ΄ αυτόν τον ένα μήνα πολλά κείμενά μου αναδημοσιεύθηκαν και από άλλες ιστοσελίδες, και διαβάστηκαν από εκατοντάδες, σε κάποιες περιπτώσεις και από χιλιάδες, συνανθρώπους μας.  Είναι για μένα μία πρωτόγνωρη εμπειρία.

Στο πρώτο κείμενό μου με τίτλο Σχόλια στα αποτελέσματα τωνεκλογών έγραφα πριν από έναν μήνα ακριβώς.

1. Δεν ξέρω αν και κατά πόσο κάνω λάθος, αλλά νομίζω ότι στις εκλογές αυτές έχουμε μία μετατόπιση του εκλογικού σώματος από το κέντρο προς τα άκρα.  Δηλαδή από την κεντροαριστερά προς τα αριστερά και από την κεντροδεξιά προς τα δεξιά.  Απὸ αυτή την άποψη ο μεγάλος χαμένος των εκλογών δεν είναι το ΠΑΣΟΚ ή η ΝΔ αλλά ο χώρος του κέντρου.

2. Αν συνεχιστή και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις αυτή η μετατόπιση του κόσμου προς τα άκρα, τι θα σημαίνη αυτό; Τι εξελίξεις μπορεί να σηματοδοτήση;  ...

3. Αν συνεχιστή και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις αυτή η μετατόπιση του κόσμου προς τα άκρα, αυτό σημαίνει ότι σε λίγον καιρό ... θα υπάρξη μεγαλείτερη πολιτική πόλωση ανάμεσα στις πολιτικές μερίδες, που θα οδηγήση ίσως και σε διχασμό και σύγκρουση μεταξύ τους;

Πραγματικά δεν περίμενα, όταν τα έγραφα αυτά, ότι δεν θα χρειαζόταν παρά μόνον ένας μήνας, για να δούμε μπροστά στα μάτια μας, στα τηλεοπτικά παράθυρα, να εκτυλίσσεται η σύγκρουση ανάμεσα στις ανελεύθερες αντιδημοκρατικές και τρομοκρατικές απολυταρχίες των κομμάτων, του φασισμού, των δημοσιογραφίσκων, της διαπλοκής και των συμφερόντων.  Λυπούμαι βαθύτατα που επαληθεύθηκα και μάλιστα τόσο γρήγορα, και διαισθάνομαι με φόβο με αγωνία και με αηδία ότι είμαστε στην αρχή αυτών των συγκρούσεων.  Εύχομαι ολόψυχα αυτήν την φορά να διαψευστώ πλήρως.

Sakis Salos

Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012

Ανοικτή επιστολή αναγνώστη για το συμβάν στον Παπαδάκη...

Εντάξει όλα καλά και όλα ωραία, κρίμα για το χαστούκισμα.... της κύριας Λιάνας. Όλοι λυπηθήκαμε που πόνεσε το προσωπάκι της αλλά τι να κάνουμε ας πρόσεχε αυτή και όλο το πάνελ, φασίστα τον ανεβάζανε αυγό του φιδιού τον κατεβάζανε τον νεαρό, σπάσανε τα νεύρα του, έχει και αυτός προσωπικότητα- οικογένεια- πατρίδα. Τόσο άντεξε το σκυλοβρίσιμο, στο κάτω κάτω τον έχουν εκλέξει 440.000 φασίστες στο ελληνικό κοινοβούλιο, έπρεπε κατά κάποιο τρόπο να τους προστατέψει.

Όσον αφορά τώρα την συντρόφισσα και αγωνίστρια της δημοκρατίας Λιάνα έσπευσε να της συμπαρασταθεί όλη η ελίτ της κοινωνίας, Πρόεδρος της δημοκρατίας , αρχηγοί των κομμάτων, κάτι φτωχαδάκια βουλευτές που εκλέγονται χρόνια στο κοινοβούλιο, οι δημόσιοι εργολάβοι και τα κανάλια τους και οι δημοκράτες με τις τζάγκουαρ- τις βίλες και τις αμύθητες καταθέσεις δημοσιογράφοι. Εδώ όμως υπάρχει ένα πρόβλημα, τον Έλληνα πολίτη που τον έχουν ταράξει στα χαράτσια και στους φόρους, για 300 ευρώ φόρο σου κάνουν κατάσχεση το σπίτι το αυτοκίνητο ή ότι άλλο έχεις, και από 3000 ευρώ χρωστούμενα σε φόρους και πάνω τον πάνε φυλακή, αυτόν ποιος θα τον προστατέψει; Τον συνταξιούχο που του πετσόκοψαν την σύνταξη, τα φάρμακα και τον γιατρό ποιος θα τον προστατέψει; Τον οικογενειάρχη που δεν μπορεί να προστατεύσει την οικογένεια του και φτάνει ακόμη και στην αυτοκτονία ποιος θα τον προστατέψει; Τους καρκινοπαθείς και τους πάσχοντες με χρόνιες ασθένειες πολίτες ποιος θα τους προστατέψει; Τα ΑΜΕΑ και τους ανίκανους προς εργασία που τους κόψανε το προνοιακά επιδόματα ποιος θα τους προστατέψει; Μπορείτε λοιπόν κύριοι υπεύθυνοι των ΜΜΕ να απαντήσετε στο ερώτημα, ποιος φταίει για αυτό το κατάντημα του Ελληνικού κράτους;

Αναγνώστης


 Αναρτήθηκε στις 6/07/2012 07:50:00 μμ



πηγή

Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

ΔΕΗ και πάλι ΔΕΗ!


Το 2000 (ξέρω, ξέρω, όχι το 2000, αλλά στις 22 Δεκεμβρίου 1999!) υπογράφτηκε ο νόμος 2773/1999 για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.  Με τον ίδιο νόμο μετατρέψανε και τη ΔΕΗ σε ανώνυμη εταιρεία (π.δ. 333/2000).  Για την ιστορία, την μετατροπή των εταιρειών του Δημοσίου όπως τράπεζες ΕΛΤΑ κ.λπ. σε ανώνυμες εταιρείες την ξεκίνησε η δικτατορία (δηλαδή ήθελα να πω η... επανάσταση!), αλλά όσες εταιρείες δεν πρόλαβαν να μετατρέψουν εκείνοι, τις αποτελείωσαν... –συγγνώμη! θέλω να πω: τις ολοκλήρωσαν– τα σημερινά δημοκρατικά καθεστώτα... Και πάλι συγγνώμη, ήθελα να πω «δημοκρατικά πολιτεύματα».  Δεν ξέρω τι έχω πάθει και μπερδεύω τα λόγια μου, ίσως φταίει η κούραση της ημέρας.

Ας επιστρέψω όμως στο θέμα της ηλεκτρικής ενέργειας, για το οποίο θα δώσω ένα δείγμα έρευνας, που κανονικά θα πρέπει να κάνει ο κάθε δημοσιογράφος, για να ενημερώνει σωστά το κοινό. Αυτό, γιατί με τον τρόπο που γράφονται και μεταδίδονται οι ειδήσεις στην Ελλάδα, μόνο ενημέρωση δεν παρέχεται.

Λοιπόν με τον νόμο 3175/2003, που τον υπογράφει μεταξύ άλλων και ο τότε υπουργός Ανάπτυξης Α. Τσοχατζόπουλος (σήμερα πλέον ξέρουμε καλά για ποιές αναπτύξεις ενδιαφερόταν), παρ. 16, ορίζεται ότι «Από την 1/7/2007, με εξαίρεση τα μη διασυνδεδεμένα νησιά, όλοι οι καταναλωτές ορίζονται επιλέγοντες πελάτες». Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι όλοι οι Ελληνες οικιακοί καταναλωτές μπορούσαμε (θεωρητικά βέβαια) από εκείνη την ημερομηνία να επιλέξουμε από ποιά εταιρεία θα ηλεκτροδοτούνται τα σπίτια μας.  Φαίνεται όμως ότι τα πράγματα δεν προχώραγαν με ικανοποιητικούς ρυθμούς, γι’ αυτό στις 22 Δεκεμβρίου 2005 (δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόσο σπουδαίοι νόμοι υπογράφονται και δημοσιεύονται πάντοτε μία μέρα πριν από τις διακοπές των χριστουγέννων ή του πάσχα ή του καλοκαιριού) υπογράφεται ο νόμος 3246/2005 για την επιτάχυνση της διαδικασίας για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Τέλος πάντων, για να μην τα πολυλογούμε, κάπως έτσι ξεκίνησε η «απελευθέρωση» της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, δημιουργήθηκαν (το 2009 νομίζω) ιδιωτικές εταιρείες που διαφήμιζαν ότι δίνουν ηλεκτρικό ρεύμα φθηνότερο από την ΔΕΗ, άρχισαν να παίρνουν και πελάτες, που έφτασαν σχεδόν τους 250.000, και τα πράγματα έδειχναν ότι είχαν μπει σε ένα ρυθμό, μέχρι που επί κυβερνήσεως Παπαδήμου άρχισαν τα ...βιολιά και τα όργανα!  Πρώτα η Energa και η Hellas Power (Ιανουάριος 2012), και τώρα άλλες δύο εταιρείες, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Α.Ε. και η REVMAENA Μ.Ε.Π.Ε. (30 και  31/5/2012), τέθηκαν εκτός αγοράς εξαιτίας ανεξόφλητων οφειλών ή άλλων παρομοίων λόγων. 

Κάπως έτσι η περίφημη απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, που νομοθετήθηκε πριν από 12 χρόνια και εφαρμόστηκε σαν αποτυχημένο πείραμα για 3 χρόνια 2009-2011 ξαναγύρισε πάλι στο μονοπώλιο της ΔΕΗ, αφού αυτή είναι πλέον ο μοναδικός προμηθευτής για τους καταναλωτές, με εξαίρεση την Elpedison που είναι ουσιαστικά άγνωστη στο ευρύ κοινό και που ποιός ξέρει αν δεν φροντίσουν και γι’ αυτή τα διάφορα συμφέροντα να την θέσουν εκτός αγοράς, ώστε να έχουμε όλοι οι Ελληνες το κεφάλι μας ήσυχο και να μην ξανακάνουμε όνειρα ότι μπορεί να έχουμε φθηνότερο ρεύμα!  Μάλιστα είναι πολύ πιθανό να μην έχουμε καθόλου ρεύμα, αφού η ΔΕΗ λόγω υπερβολικών χρεών μας ενημερώνουν ότι μπορεί ακόμη και μέσα στον Ιούνιο να καταλήξη σε γενικό Μπλακ άουτ!  Και έτσι θα πληρώνουμε ακριβά το ρεύμα που δεν θα έχουμε!  Αυτά μόνο στο  Ελλαδιστάν!

Γι’ αυτό λοιπόν ΔΕΗ και πάλι ΔΕΗ. Και αν κάποιοι αμετανόητοι συνεχίζουν να ψάχνουν για εναλλακτικούς παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας, για να τους βοηθήσω, προτείνω τους 10 παρακάτω:

1) Δ.Ε.Η. = Δεν Έχουμε Ηλεκτρικό
2) Δ.Ε.Η. = Διαρκώς Είστε Ηλίθιοι
3) Δ.Ε.Η. = Διακοπή Ελληνικής Ηλεκτροπαραγωγής
4) Δ.Ε.Η. = Διαδικτυακή Ένωση Ηδονοβλεψιών
5) Δ.Ε.Η. = Δαπάνες Εξημερώσεως Ημιόνων
6) Δ.Ε.Η. = Δίκτυο Ελλήνων Ηλιθίων
7) Δ.Ε.Η. = Διαρκής Εκλογικός Ηδονισμος
8) Δ.Ε.Η. = Δίκτυο Εξαπάτησης Ηλεκτραγοράς
9) Δ.Ε.Η. = Δανεισμός Ευρωπαϊκός Ήμαρτον
10) Δ.Ε.Η. = Διαπόμπευση Ελληνικού Ήθους.

Και φυσικά για άλλα καταναλοτικά προϊόντα, μπορούμε να απευθυνόμαστε, όπως πάντα, στις αγαπημένες μας εταιρείες (τις βρήκα στο διαδίκτυο):
Ο.Τ.Ε. = Ούτε Τηλέφωνο Έχουμε
E.O.T. = Έχουμε Όμως Τρέλα
Φ.Π.A. = Φιλικά Πλακωνόμαστε Ακόμα.
O.A.E.Δ. = Όταν Αποτύχεις Έλα Δω.


Sakis Salos

(δημοσιεύτηκε στο logokritis.blogspot.com)

Σάββατο 26 Μαΐου 2012

Η τρομαχτική πλευρά του διαδικτύου

Πρόκειται για την πραγματική εμπειρία ενός παιδιού της Γ΄ Γυμνασίου. Διαβάστε το συγκλονιστικό κείμενο, που ανέλαβα να το παρουσιάσω εγώ για λογαριασμό του παιδιού, για ευνόητους λόγους. Sakis Salos.

Το 2009 η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να μοιράσει δωρεάν υπολογιστές σε όλα τα παιδιά που θα πήγαιναν πρώτη γυμνασίου το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Έτυχε και εγώ να είμαι ένα από εκείνα τα παιδιά. Ξαφνικά, απο το πουθενά, βρέθηκα με έναν υπολογιστή στα χέρια μου. Ήταν κάτι υπέροχο για μένα, το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε κάποιος να μου είχε κανει! Ήμουν χαρούμενη και ευτυχισμένη που είχα έναν δικό μου υπολογιστή. Ανακάλυψα τόσα πράγματα, που μέχρι τότε ούτε που ήξερα ότι υπήρχαν! Έμπαινα στο διαδίκτυο και μάθαινα πάρα πολλές πληροφορίες, με βοηθούσε στα μαθήματα και μπορούσα να επικοινωνώ με τους φίλους μου όποτε ήθελα.

Οι γονείς μου μού είχαν πει πολλές φορές να προσέχω, και όντως πρόσεχα. Δεν είχα εθιστεί στο διαδίκτυο, απλά έμπαινα μερικές ώρες την ημέρα, για να περνάω καλά. Δεν είχα καταλάβει, δεν μπορούσα να καταλάβω. Ξαφνικά ο υπολογιστής από το ωραίο δώρο που ήταν, μετατράπηκε σε εφιάλτη. Όλα έγιναν πολύ σιγά.

Η πρώτη μου άσχημη εμπειρία στο διαδίκτυο ήταν στο youtube. Μου άρεζε να πηγαίνω εκεί και να ακούω τα αγαπήμενα μου τραγούδια. Ξαφνικά ανακάλυψα τα σχόλια που υπήρχαν κάτω απο τα βίντεο. Υπήρχαν σχόλια με τα οποία συμφωνούσα αλλά και σχόλια που διαφωνούσα. Άρχισα να διαβάζω κάθε αρνητικό σχόλιο! Δεν μπορούσα να καταλάβω, γιατί αυτοί οι άνθρωποι έγραφαν τέτοια πράγματα για ένα απλό τραγούδι! Ποιό ήταν το πρόβλημά τους; Αποφάσισα να τους ρωτήσω η ίδια. Έτσι έφτιαξα έναν λογαριασμό. Δεν ήταν εύκολο, πρώτη φορά έκανα κάτι τέτοιο. Τελικά έμαθα εύκολα πώς να χειρίζομαι το «κανάλι» μου στο youtube. Πήγαινα λοιπόν και έγραφα απαντήσεις σε αυτούς που έγραφαν άσχημα πράγματα για την μουσική που μου άρεζε. Δεν ήμουν μόνη. Ξαφνικά κατάλαβα πως γινόταν κάτι σαν πόλεμος εκεί. Και έπαιρνα μέρος και εγώ. Χωρίς να καταλάβω το πώς, άρχισα και εγώ να πήγαινω σε άλλα βίντεο και να γράφω αρνητικά σχόλια, έτσι επειδή και οι άλλοι το κάνανε. Έβριζα και βριζόμουν, όπως γίνεται πάντα στο youtube και γενικά στο διαδίκτυο. Στην αρχή είχα σοκαριστεί από τα σχόλια που μου έγραφαν, μου μίλαγαν τόσο άσχημα! Αλλά όλοι έτσι μίλαγαν μεταξύ τους, και έτσι μπήκα και εγώ μέσα στο κόλπο. Είχα πραγματικά αιχμαλωτιστεί. Είχα ξεχάσει τα μαθήματα. Είχα ξεχάσει τις προειδοποιήσεις των γονιών μου. Είχα γίνει ένα μέρος του youtube.

Μετά από κάμποσο καιρό οι γονείς μου κατάλαβαν ότι περνούσα πολλές ώρες στον υπολογιστή. Αποφάσισαν να μου πάρουν τον υπολογιστή. Στην αρχή αντέδρασα και φώναξα! Ήθελα να μπω στο διαδίκτυο, να πάω και να γράψω σε όλους εκεί μέσα. Ήταν η ζωή μου. Όμως καθώς πέρναγαν οι μέρες χωρίς να έχω υπολογιστή, ηρέμησα. Ξαναήρθα στα λογικά μου. Εκείνη την χρονιά, ακόμα και όταν μου έδωσαν τον υπολογιστή πίσω, είχα πια καταλάβει πώς λειτουργεί το youtube και τι άρρωστοι άνθρωποι υπήρχαν εκεί μέσα. Έμπαινα λίγες ώρες στο διαδίκτυο και δεν χρησιμοποιούσα τον λογαριασμό μου. Ήταν ένα μάθημα για μένα, όχι πολύ σκληρό, αλλά αρκετό, για να μην το ξανακάνω. Έτσι πέρασε η πρώτη μου χρονιά στο γυμνάσιο.

Στην δευτέρα γυμνασίου πλέον είχα ακόμα τον υπολογιστή. Περιττό να πω ότι την προηγούμενη χρονιά στο σχολείο δεν είχαμε χρησιμοποιήσει σχεδόν καθόλου τον υπολογιστή.

Όλα ήταν φυσιολογικά. Μέχρι που ήρθε κάποια περίοδος στην ζωή μου όπου είχα κάποια προβλήματα στο σπίτι, όπως όλα τα παιδιά στην εφηβεία, και αυτό με έστρεψε στο διαδίκτυο. Άρχισα μέρα με την μέρα να περνάω όλο και περισσότερη ώρα στο διαδίκτυο. Αυτή την φορά ανακάλυψα καινούργιους χώρους. Όλοι χρησιμοποιούσαν το facebook. Έτσι έφτιαξα και εγώ λογαριασμό στο facebook και πέρναγα εκεί τις ώρες μου μιλώντας με τους φίλους μου. Όσο πέρναγε ο καιρός αποκτούσα όλο και περισσότερους ηλεκτρονικούς φίλους, μέχρι που κάποια στιγμή έγινε το κακό. Έγινε ένα μπέρδεμα, ποτέ δεν κατάλαβα τι ακριβώς είχε γίνει, αλλά ήταν κάτι τρομερό. Τσακώθηκα με τις φίλες μου και τους φίλους μου. Άρχισα να επικοινωνώ με άτομα που δεν ήξερα. Το χειρότερο ήταν ότι οι περισσότεροι δεν ήταν αληθινοί άνθρωποι, δηλαδή είχαν μία ψεύτικη διαδικτυακή ταυτότητα. Και το ήξερα αυτό. Ήταν όλα ένας εθισμός. Πέρναγα ατελείωτες ώρες μπροστά στην οθόνη και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν το διαδίκτυο. Ακόμα και στο σχολείο. Όσες ώρες περνούσα μακριά απο τον υπολογιστή μου ήταν σαν να υπέφερα. Ήταν τρομερό. Σχεδόν κοιμόμουν μαζί με το μικρό κόκκινο λάπτοπ μου. Είχα πάθει ξανά το ίδιο που είχε γίνει και πέρυσι. Πάλι οι γονείς μου μού πήραν τον υπολογιστή. Πάλι κατάλαβα το λάθος μου. Τα βρήκα με τους φίλους μου και όλα επανήλθαν πάλι. Όταν οι γονείς μου μού έδωσαν πίσω τον υπολογιστή, δεν τον χρησιμοποιούσα σχεδόν καθόλου. Είπα ξανά στον εαυτό μου ότι δεν θα κάνω άλλο τέτοιο λάθος.

Τρίτη γυμνασίου πια. Βέβαια τον υπολογιστή δεν τον χρησιμοποιούσαμε καθόλου στο σχολείο. Ήξερα και πρόσεχα τώρα πια, δεν θα έκανα ποτέ άλλα λάθη. Όμως ποτέ μη λες ποτέ. Η τέχνη του διαδικτύου και όλα αυτά που μπορούσα να κάνω μέσα σε αυτό με άφηναν κατάπληκτη. Αυτήν την φορά δεν ήμουν μόνη. Με κάποιους φίλους μου αποφασίσαμε να κάνουμε μια πλάκα. Βρήκαμε ένα μέρος στο διαδίκτυο που γνωρίζεις καινούριους ανθρώπους και μιλάς. Ήταν κάτι σαν το facebook αλλά είχε κάποιες διαφορές. Λεγότανε «penpals». Φτιάξαμε εκεί ένα προφίλ με το δικό μου όνομα, χωρίς το επίθετο βέβαια, αλλά με ξένες φωτογραφίες. Κάναμε πλάκα. Θα μιλάγαμε σε ξένους ανθρώπους για την πλάκα μας. Όμως όσο πέρναγε ο καιρός οι φίλοι μου δεν είχαν καιρό να μπαίνουν, επειδή ήταν μεγαλύτεροί μου, και το κράτος δεν τους είχε δώσει υπολογιστές. Γι' αυτό έμπαινα εγώ πιο συχνά. Για πλάκα. Μέχρι που η πλάκα έγινε εφιάλτης.

Μια μέρα γνώρισα έναν τύπο. Ήταν ένα αγόρι 19 χρονών από την Ρωσία. Φαινόταν φυσιολογικός. Είχε πολλές φωτογραφίες απο τον εαυτό του και φαινόταν ότι ήταν αληθινός. Δηλαδή ότι δεν είχε κλέψει τις φωτογραφίες που είχε στο προφίλ του από κάποιους άλλους. Μου είχε πει πως είχε και skype. Το skype είναι κάτι σαν κάμερα που μπορεί να βλέπει ο ένας τον άλλον. Για να βεβαιωθώ ότι ήταν αληθινός, ρώτησα μια κοπέλα που είχε βάλει skype μαζί του. Αυτή μου απάντησε ότι αυτός ήταν αληθινός και τον είχε δει σε κάμερα. Ήμουν λοιπόν σίγουρη πως ήταν ένας άνθρωπος αληθινός και φυσιολογικός. Μιλάγαμε για αρκετές μέρες, στα αγγλικά βέβαια, και εγώ έμπαινα όποτε μπορούσα. Ξαφνικά όμως κάτι άλλαξε.

Άρχισε να μου γράφει ότι του αρέσω. Εγώ το πήρα για αστείο και του έγραψα το ίδιο. Μετά έλεγε ότι με αγαπάει. Όταν το διάβασα, γέλασα. Δεν πίστευα ότι έλεγε αλήθεια. Έτσι και αλλιώς κανείς δεν μπορεί να αγαπήσει κάποιον μέσω του διαδικτύου, σωστά; Όμως τα πράγματα χειροτέρεψαν. Χωρίς να το καταλάβω, βρισκόμουν σε σχέση μαζί του. Έλεγε πως ήμουν η κοπέλα του, πως θα έρθει στην Ελλάδα να με βρεί και ότι με αγαπούσε πολύ. Δεν ήξερα τι να κάνω. Απο την μια πίστευα πως έκανε πλάκα, όπως και εγώ, απο την άλλη τρόμαζα λίγο. Αλλά φαινόταν τόσο φυσιολογικός στην αρχή. Δεν ήταν ένας παιδεραστής γέρος. Αυτό που με έκανε να καταλάβω πως τα πράγματα ήταν σοβαρά ήταν όταν την μέρα που είχα την ονομαστική μου γιορτή μού έστειλε ένα μήνυμα που είχε μια εικόνα όπου ήταν αυτός και είχε γράψει στην αμμουδιά μιας παραλίας «Σε αγαπώ» και το όνομά μου. Όταν το είδα κοκκάλωσα. Ένιωσα απαίσια. Φαινόταν ότι πράγματικά πίστευε αυτά που έλεγε. Είχα τρομάξει πραγματικά. Δεν μπορούσα να καταλάβω πώς είχαν γίνει όλα έτσι!

Άρχισε να μου στέλνει μηνύματα κάθε πέντε λεπτά. Με ρώταγε πού ήμουν και τι έκανα. Φαινόταν πολύ κτητικός. Εγώ είχα αρχίσει πάλι να βρίσκομαι πολλές ώρες στο διαδίκτυο. Και το ήξερα ότι δεν ήταν σωστό, αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Έπρεπε να του λέω πού είμαι και διάφορα πράγματα που με ρώταγε.

Μια μέρα ρώτησε την διεύθυνσή μου και το κινητό μου. Με διάφορες δικαιολογίες κατάφερα να μην του τα δώσω. Κατάλαβα ότι έπρεπε να σταματήσει αυτή η κατάσταση. Αλλά δεν ήξερα πώς να του το πω. Άρχισα να του λέω πως δεν θα έχω χρόνο να μπαίνω καθημερινά, γιατί είχα πολλά μαθήματα στο σχολείο. Αυτός ξαφνικά τρελάθηκε. Μου είπε ότι τον πονάω και τον πληγώνω και διάφορα άλλα. Είχα σοκαριστεί, φοβόμουν μην κάνει κάτι κακό στον εαυτό του, αν του πω πως δεν θέλω να μιλάμε άλλο. Ήμουν αναγκασμένη να του μιλάω. Αυτός μου έλεγε συνέχεια ότι το καλοκαίρι θα έρθει στην Ελλάδα. Δεν άντεχα άλλο. Αλλά πιο πολύ τρόμαξα, όταν μου έστειλε ένα μήνυμα που έγραφε «Έχω δυο δικούς μου ανθρώπους στην Αθήνα. Σε παρακολουθώ». Τρόμαξα και πανικοβλήθηκα. Δεν ήξερα τι να κάνω. Τελικά αποφάσισα με έναν ειδικο τρόπο να ρωτήσω κάποιον μεγαλύτερό μου να με συμβουλέψει. Τελικά κατάλαβα τι ακριβώς γινόταν. Αυτός ο τύπος δεν ήταν ένα απλό καημένο παιδί που με είχε ερωτευτεί και εγώ έφταιγα για όλα. Ήταν ένας ψυχοπαθής, ένας ψυχαναγκαστικός εικοσάρης, που ήθελε να μου δημιουργήσει τύψεις και να με κάνει να τον αγαπήσω. Ήταν σαν κυνηγός. Έπρεπε να τον σταματήσω. Μου έστελνε τόσα πολλά μηνύματα ότι με αγαπούσε, που ξαφνικά μίσησα αυτήν την λέξη. Έγραφε πόσο του άρεζε το όνομά μου. Μίσησα και το όνομά μου. Έπρεπε να κάνω κάτι. Και έκανα. Του έγραψα να μη μου ξαναστείλει μήνυμα, αλλιώς θα τον μπλοκάρω και θα τον αναφέρω. Αυτός τρελάθηκε, μου έγραφε χιλιάδες μηνύματα ότι τον πλήγωνα και ότι θα έκανε τα πάντα, για να έρθει στην Ελλάδα. Τελικά τον μπλόκαρα, αλλά αυτός έφτιαξε και άλλα προφίλ και μου έστελνε μηνύματα, μέχρι που έσβησα το δικό μου.

Ήταν μια απο τις πιο τρομαχτικές εμπειρίες της ζωής μου. Και τώρα κατάλαβα πως δεν έφταιγα εγώ. Ήμουν και είμαι ένα παιδί, μια έφηβη, πώς να ξέρω τι να κάνω, όταν μου δίνουν έναν υπολογιστή; Κατα την γνώμη μου, το ελληνικό κράτος μπορεί να έχει κάνει πολλά λάθη στην εκπαίδευση, αλλά το μεγαλύτερο ήταν να μου δώσουν δωρεάν έναν υπολογιστή, τον οποίο θα χρησιμοποιούσαμε για μαθήματα. Ποτέ όμως δεν χρησιμοποιήσαμε τον υπολογιστή στο σχολείο. Ήμουν μικρή, δεν ήξερα πόσοι τρελοί και διεστραμμένοι άνθρωποι υπάρχουν στο διαδίκτυο. Έπεσα μέσα στους καρχαρίες. Αλλά τι να έκανα; Είχα έναν υπολογιστή! Δεν ήταν δικό μου το φταίξιμο!

Τώρα πια, αν και είμαι τρίτη γυμνασίου, μετά από αυτήν την εμπειρία έχω πια γίνει πιο δυνατή και έχω μάθει πιο πολλά. Αλλά τα έμαθα με άσχημο τρόπο. Χαράμισα τόσες ώρες απο την ζωή μου, απο την χαρά μου, για τον υπολογιστή.

Ρώτησα και τους συμμαθητές μου, πώς τα πήγαιναν με το διαδίκτυο. Τελικά δεν ήμουν η μόνη. Και άλλοι φίλοι μου είχαν πάθει παρόμοια πράγματα. Αλλά πιστεύω ότι η τελευταία μου εμπειρία ήταν μοναδική. Εύχομαι πράγματικά να μη συμβεί αυτό σε κανένα. Είναι τρομαχτικό να νιώθεις ότι κάποιος σε κυνηγάει όλη την ώρα.

Και όλα αυτά εξαιτίας του υπολογιστή που μου έδωσε το ελληνικό κράτος. Δεν έχω κάτι άλλο να πω. Αυτό είναι πραγματικά το διαδίκτυο.

Μία μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου


(Δημοσιεύτηκε στο logokritis.blogspot.com)

Γράμμα ενός μαθητή στο υπουργείο παιδείας και στην Ένωση Ελλήνων Φυσικών

Αγαπητοί κύριοι είμαι ένας μαθητής που έχω λύσει το επίμαχο θέμα Γ4.

Εξ αιτίας αυτού δεν πρόλαβα να ασχοληθώ με το τελευταίο Δ4 θέμα, ένα θέμα που μετέπειτα το έλυσα και μου στοιχίζει μια σημαντική απώλεια βαθμών. Από εμένα ποιος θα ζητήσει συγγνώμη; Το δικό μου δίκιο ποιος θα μου το αποδώσει; Σας βλέπω να μιλάτε ειρωνικά όταν λέτε ότι τα θέματα είναι για ταλέντα φυσικής. Τότε προτείνετε να διαγωνιζόμαστε στην πατριδογνωσία, ίσως και στα καλλιτεχνικά αντί για τη φυσική. Μήπως στα ίδια θέματα δεν διαγωνιζόμαστε όλοι; Η ίδια εκφώνηση δεν είναι για όλους;

Δεν είστε σοβαροί κύριοι, και το λέω με μεγάλο πόνο γιατί είσαστε οι δάσκαλοί μου. Aυτοί που πρώτα θα έπρεπε να σκέφτονται το πόνο και την απογοήτευση μιας παιδικής ψυχής, όταν έτσι απλά με μια παγωμένη ανακοίνωση καταρρίπτεται την αξία κάποιων που ξεχώρισαν με την αξία και την γνώση τους, μόνο και μόνο για να είσαστε αρεστοί στη συντεχνία σας. Δώστε μου μια απάντηση κύριοι. Ύστερα από αυτό που προτείνετε να γίνει θεωρείτε ότι οι εξετάσεις είναι δίκαιες; Όχι κύριοι. Και αυτό που πραγματικά επιθυμώ είναι να φύγω από αυτή τη χώρα και να μην σας ξαναδώ ποτέ μου. Να μη μου θυμίζει κανείς ότι υπήρξατε δάσκαλοί μου. Και αυτό ειλικρινά προτίθεμαι να κάνω. Τους μόνους που σκέφτομαι είναι οι γονείς μου. Σε αυτούς τι θα απαντήσετε κύριοι; Συγγνώμη δεν δέχομαι, γιατί έτσι απλά δεν μπορείτε να δηλητηριάζετε ανθρώπινες ψυχές. Εγώ μόνο αυτό θα σας πω. ΣΑΣ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ. Και το λέω μέσα από την ψυχή μου.

parapolitikaargolida.gr


Αναρτήθηκε στις 5/26/2012 07:55:00 μμ



Σχόλιο του ιστολογίου. Συμφωνώ και συμπάσχω με τον συντάκτη του παραπάνω γράμματος (το κείμενο το πήρα από το tro-ma-ktiko.blogspot.com). Πικρές αλήθειες τα όσα λέει, είναι όμως αλήθειες. Δεν μπορεί να έρχεται η καρα-επιτροπή εξετάσεων και να λέει κατόπιν εορτής ότι καταργείται ενα απο τα δοθέντα θέματα. Τότε όσοι έλυσαν ή επιχείρησαν έστω να λύσουν το επίμαχο θέμα σπαταλώντας πολύτιμο χρόνο και κατόπιν δεν τους έφτασε η ώρα για να λύσουν τα υπόλοιπα δεν αδικούνται; Δεν τους τσαλακώνει το σύστημα; Δεν καταστρέφει τα όνειρά τους, τις ψυχές τους; Δεν απαξιώνει τους αγώνες τους και τις προσπάθειές τους; Μία μόνο λύση μπορεί να γίνει αποδεκτή: να ακυρωθεί τελείως το συγκεκριμένο διαγώνισμα και να επαναληφθή η εξέταση του μαθήματος της Φυσικής σε άλλη ημέρα. Αυτό πρέπει να το απαιτήσουν άμεσα εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές. Sakis Salos


Κάποτε σε μιά χώρα μακρινή...


Συμφωνώ οτι πολλές φορές εκτός από την επίσημη ιστορία υπάρχει και μια άλλη άποψη, που μπορεί να είναι η πραγματική ιστορία. Αυτό το φαινόμενο υπάρχει από την αρχαιότητα. Όμως το να μπορείς να ψάξεις τις πηγές, για να διασταυρώσεις τι λένε και να βγάλεις την αλήθεια, δεν ειναι εύκολη δουλειά, που μπορεί να την κάνει ο καθένας. Χρειαζονται πολλά εφόδια. Για παράδειγμα θα πρέπει να καταλαβαίνεις την γλώσσα των πηγών. Αμα δεν ξέρεις ελληνικά και καταλαβαινεις μονο τα αγγλικα, πώς θα εξετάσεις τις πηγές σε ελληνική γλώσσα; 

Για να μην πω και το άλλο. 

Κάποτε, πολύ παλιά, σε προϊστορικά χρόνια, τότε που ο κόσμος είχε μεγάλη καθυστέρηση και η επιστήμη δεν είχε κάνει μεγάλες προόδους, γύρω στο 2000 και κάτι θαρώ, σε μία μακρινή και βάρβαρη χώρα, που το όνομά της άρχιζε από Ελλα... και τελείωνε σε ...διστάν, υπήρχε μία καθηγήτρια πανεπιστημίου, δε θυμάμαι το όνομά της, αλλά θύμιζε, ρε... (φίλε) μου, κάποια λαϊκή αθυρόστομη έκφραση, η οποία κυρία είχε την έδρα της ιστορίας, όχι της αρχαίας, αλλα της νεώτερης ελληνικής. Όμως αυτή η καθηγήτρια ρε... (φίλε) μου, αν και Ελληνίδα(;;;), δεν καταλάβαινε τα παλια ελληνικά. Δεν εννοώ τα αρχαια ελληνικά, εννοώ ότι δεν καταλάβαινε την καθαρεύουσα, δεν καταλάβαινε την ιστορία του Σπυρίδωνος Τρικούπη, δεν καταλάβαινε Παπαδιαμάντη, δεν καταλάβαινε ούτε ακόμη τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη και του Κολοκοτρώνη. Γι' αυτό και ζήταγε από τους φοιτητές της στις εργασίες που έκαναν στο μάθημά της, να μεταφράζουν τα κείμενα της καθαρεύουσας και του Κολοκοτρώνη από τα ελληνικά στα ελληνικά!!!!!! από τα "παλιά" ελληνικά στη δημοτική. Για να τα καταλαβαίνουν, λέει, και οι σύγχρονοι Έλληνες!!! 

Αυτη η κυρία πώς θα έχουμε απαίτηση να ξέρει ιστορία, να ψάχνει τις πηγές και να βρίσκει την αλήθεια; Πώς θάχουμε την απαίτηση να γράψη σχολικό εγχειρίδιο νεοελληνικής ιστορίας και νάναι σωστό; 

Τέτοια πράγματα γίνονταν εκείνα τα προϊστορικά χρόνια σ' εκείνη την μακρινή χώρα. Ευτυχώς που σήμερα προοδέψαμε!

(Βλέπε και εδώ)


Τετάρτη 23 Μαΐου 2012

Ανιστόρητοι οικονομικοί αναλυτές

Στο news247 δημοσιεύτηκε άρθρο του Ανδρέα Κούτρα με τίτλο «Drachma ante Portas: Η έξοδος ή μη από το Ευρώ θα γίνει στην Φρανκφούρτη και όχι στο Βερολίνο».  Άρχισα να διαβάζω το άρθρο με ενδιαφέρον, όταν ξαφνικά «σκόνταψα» στην εξής φράση: «Να υπενθυμίσω πως το προεπαναστατικό δάνειο του 1825 διακανονίστηκε τελικώς το 1930»!  (σημείωση· έχω κρατήσει ηλεκτρονικά αντίγραφα σε εικόνες του κειμένου για την περίπτωση που θα διορθωθεί εκ των υστέρων).

Δεν μπόρεσα να συνεχίσω παρακάτω.  Πήγα μόνο στο τέλος του κειμένου να δω ποιός ήταν ο άγνωστος για μένα συντάκτης.  «Ο Ανδρέας Κούτρας εργάζεται στο Λονδίνο ως αναλυτής του Ευρωπαϊκού χρέους και τραπεζικών προϊόντων στην ITC Markets. Ως φυσικός ειδικεύεται στην Γενική θεωρία της Σχετικότητας και την Κοσμολογία».   Απογοήτευση!

Δεν ξέρω πότε διακανονίστηκε τελικώς το δάνειο του 1825, κι ούτε με ενδιαφέρει να μάθω.  Ξέρω όμως ότι η Ελληνική Επανάσταση έγινε το 1821 και ότι στις 20 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους η Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου διεκήρυξε επισήμως, ενώπιον θεού και ανθρώπων, την ανεξαρτησία της Ελλάδας.  Το 1821 λοιπόν και όχι το 1826 ή δεν ξέρω πότε νομίζει ο συντάκτης του προαναφερθέντος άρθρου έγινε και η επανάσταση και η ανεξαρτησία της χώρας.   Επομένως το δάνειο του 1825 δεν ήταν προεπαναστατικό, ούτε φυσικά είναι δυνατόν ένα κράτος να λάβη διεθνές δάνειο, προτού γίνη κράτος!

Μπροστά σε μία τέτοια χοντρή βλακεία, μπροστά σε μία τέτοια εξοργιστική άγνοια της ιστορίας, που δεν επιτρέπεται ούτε στα Ελληνόπουλα του δημοτικού, μπροστά σε μία τέτοια αισχρή παραποίηση των ιστορικών δεδομένων, θέλω μόνο να πω το εξής:

Κύριοι οικονομικοί αναλυτές, όποιοι κι αν είστε και όπου και αν βοσκάτε!
Είστε ανιστόρητοι, απάτριδες και γελοίοι.  Οικονομικές αναλύσεις από ανθρώπους σαν εσάς, που δεν έχουν ούτε τις βασικές γνώσεις του δημοτικού, δεν τις χρειαζόμαστε, δεν τις θέλουμε, δεν τις λαμβάνουμε υπόψη, δεν μας χρησιμεύουν ούτε για μπακαλόχαρτα. Καλύτερα λοιπόν να μασάτε παρά να μιλάτε!

Sakis Salos

Τρίτη 22 Μαΐου 2012

Κυβερνητικές αποφάσεις με βάση καταργημένες διοικητικές δομές!

Τελικά έχουν καταργηθεί οι νομοί της Ελλάδας ή όχι; Έχουν καταργηθεί μόνο οι νομαρχίες, αλλα συνεχίζουν να υπάρχουν οι νομοί; Και αν ναι, πώς είναι δυνατόν να γίνεται κάτι τέτοιο; Έχω μπερδευτεί τελείως!

Διαβάζω σε σχετικό ρεπορτάζ του news247 ότι η εγκύκλιος του Υπουργείου Εσωτερικών σχετικά με τη διαδικασία των εκλογών της 17ης Ιουνίου αναφερει πως «το Πρωτοδικείο Νεαπόλεως του νομού Λασιθίου (είναι υπεύθυνο) για την εκλογική περιφέρεια του νομού αυτού. Το Πρωτοδικείο που εδρεύει στην έδρα κάθε νομού, για την εκλογική περιφέρεια του οικείου νομού. Οι αποφάσεις ανακήρυξης των υποψηφίων από τα πρωτοδικεία και των συνδυασμών από τον Άρειο Πάγο, κοινοποιούνται αμέσως στους οικείους αντιπεριφερειάρχες της περιφερειακής ενότητας της έδρας του νομού».

Δηλαδή οι νομοί έχουν καταργηθεί σαν διοικητικές μονάδες, αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν σαν εκολογικές περιφέρειες; Και υπάρχουν επίσης και σαν περιφερειακές ενότητες; Οι εκλογικές περιφέρειες και οι περιφερειακές ενότητες δεν είναι διοικητικές μονάδες; Και ο πρώην νομάρχης λέγεται τώρα αντιπεριφερειάρχης;  Και τότε τι σόι κατάργηση ήταν αυτή; Απλώς αλλαγή ονομάτων;

Κομφούζιο!

Sakis Salos