Η Πατρίδα μας

 

Η Πατρίδα μας

 

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

 

Η σημερινή κατάσταση που βιώνει η Πατρίδα μας δύναται να αντιμετωπισθεί, και η έξοδος από το κάδρο της κρίσης δύναται να πραγματοποιηθεί, μόνο όταν εμείς ξαναβρούμε τον δημιουργικό εαυτό μας, αποβάλλουμε την επιρρέπεια προς την απόλυτη σιωπή και βωβό κατήφορο, τον λήθαργο των τελευταίων δεκαετιών της αδιαφορίας, αδράνειας, απραξίας, αφασίας, ανευθυνότητας, ατολμίας και υποκρισίας, τιθασσεύσουμε τα πάθη, ενώσουμε και πάλιν τις ηθικές και πνευματικές δυνάμεις μας, και αναλογισθούμε με εθνική συνείδηση και πίστη τις μεγάλες ευθύνες απέναντι της  Ιστορίας μας,  στα εθνικά ιδεώδη αυτού του Έθνους μας. Το οφείλουμε εις τους υπέροχους και μεγάλους προγόνους μας, εις τους εαυτούς μας, εις τα παιδιά μας, εις την υπέροχη και μοναδική Πατρίδα μας, την οποία οφείλουμε να αγαπάμε, να σεβόμαστε, να  προστατεύουμε, να υπηρετούμε, να υπερασπιζόμαστε με πίστη, αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια. Το οφείλουμε όμως, ως γνήσιοι απόγονοι των μεγάλων προγόνων μας,  και εις τους άλλους Λαούς.

Ας φανούμε λοιπόν αντάξιοι απόγονοι εκείνων, οι οποίοι σε όλους τους αγώνες του Έθνους θυσίασαν εις την κάμινο της εθνικής ανάγκης τα πάντα και παρέσχον σε γενεές γενεών το ωραιότερο παράδειγμα της αγάπης προς την Πατρίδα, την Θρησκεία,  την Ελευθερία, την Ιστορία, τις Παραδόσεις, την Οικογένεια και τις κλασσικές αξίες της φυλής μας. Και από το αθάνατο αυτό παράδειγμα ας αντλούμε όλοι μας την δύναμη της ηθικής αντοχής κατά της νέας μεγάλης δοκιμασίας. Αυτή η αξιολάτρευτη Πατρίδα με τις τόσες ανεκτίμητες παρακαταθήκες όλων μας, είναι η Ψυχή του Γένους μας και οφείλουμε να την προστατεύουμε με πίστη, αγάπη, αυτοθυσία και αυταπάρνηση.

Πιστέψτε με, κανείς, μα κανείς δεν μπορεί να λυγίσει την Πατρίδα μας, διότι επι χιλιετίες είναι εις την κορυφή της Παγκόσμιας Ιστορίας και Πολιτισμού. Η Ελλάδα είναι ο Φωτοδότης της Ανθρωπότητας, η πρωτοπόρος εκείνη δημιουργική Δύναμη, η οποία σκέφτηκε, δημιούργησε, ανέλυσε και προώθησε όλες τις πτυχές της Γνώσης, της Σκέψης και του Πολιτισμού. Είναι η Μήτρα των πάντων!

 

Ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης είναι κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής, αλλά γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 30-ετίαν Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

 

Ιδιοτέλεια και ανιδιοτέλεια

 

Ιδιοτέλεια και ανιδιοτέλεια

 

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

 

Η ζωή κάθε ανθρώπου βασίζεται εις την ισορροπία δύο συγγενικών εννοιών, η σχέση και η σημασία των οποίων  υπέστη μία αδικαιολόγητη στρέβλωση.  Είναι η ιδιοτέλεια και η δίδυμη αδελφή της ανιδιοτέλεια, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται αυτό. Η αδυναμία του ανθρώπου να καταλάβει την σημασία της ισορροπίας αυτών των εννοιών έχει ως συνέπεια την δημιουργία κοινωνικών προβλημάτων και συγκρούσεων μεταξύ των ανθρώπων.   

Η ιδιοτέλεια είναι η δύναμη της δραστηριότητας του κάθε ανθρώπου για την ανέλιξή του εις το προσωπικό του περιβάλλον, δηλαδή την ατομική του ζωή, την σταδιοδρομία του, κοινώς λεγόμενο την καριέρα του. Όμως σε όλη του την δράση και ανέλιξη, η συνείδηση του καθενός, άνευ όμως ουδεμιάς εξωτερικής επιβολής, πιέσεων και κανόνων, θέτει ένα όριο, μία κόκκινη γραμμή.

Αυτή η κόκκινη γραμμή είναι εκείνη που ανοίγει τα φτερά του ανθρώπου προς την πόρτα τής ανιδιοτέλειας, να προσφέρει απρόσκλητα και εθελοντικά ένα μέρος των αγαθών τής δραστηριότητάς του προς το κοινωνικό σύνολο, το οποίο είναι συνυφασμένο με τις έννοιες της Πατρίδος, των Φορέων αυτής και των Νόμων μιάς συντεταγμένης λειτουργούσας κοινωνικής ενότητας, σύμπνοιας και αρμονίας. Η ενδυνάμωση αυτών των εννοιών διά της ανιδιοτέλειας του καθενός από εμάς έχει ως  αποτέλεσμα  την ενίσχυση της Εθνικής Κυριαρχίας, η οποία όμως δεν μπορεί να υπάρχει, εάν αυτή δεν στηρίζεται εις την Οικονομική Ανεξαρτησία.

 

Ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης είναι κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής, αλλά γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 30-ετίαν Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

 

Το θαύμα των Ελλήνων

 

Το θαύμα των Ελλήνων

 

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

 

Εμείς οι Έλληνες αναδείξαμε τον μεγαλύτερο πολιτισμό διά της δημιουργίας μας, αλλά πολλές φορές και διά του διχασμού, αυτό το μοναδικό και ανεξήγητο εις την παγκόσμια ιστορία φαινόμενο. Άπειρα είναι τα παραδείγματα της μοναδικής στην παγκόσμια ιστορία σύγκρουσης μεταξύ διχασμού και δημιουργίας των Ελλήνων. Η πνευματική ανέλιξη των προγόνων μας και το αποκορύφωμά της και όλα τα έργα τους ανεδείχθησαν, ως γνωστόν, εν μέσω και εμφυλίων συγκρούσεων, όπως π.χ. και η τριακονταετής περίοδος σύγκρουσης μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα, η οποία δίχασε την Ελλάδα σε 2 στρατόπεδα, ως γνωστόν, εν μέσω πολέμου και αποκλεισμού της Αθήνας η συνέχιση των έργων εις την Ακρόπολη με τον Παρθενώνα, το Ερέχθειο, τον Ναό της Νίκης, τα Προπύλαια και άλλα μνημεία της αιωνιότητας του ελληνικού πνεύματος και δημιουργίας, προσφοράς των Ελλήνων προς την ανθρωπότητα και Παγκόσμιου τώρα θαυμασμού.

Η προσωπικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του πατέρα του Φιλίππου του Β΄ είναι μία σύνθεση της στρατηγικής τους μεγαλοϊδιοφυΐας, αλλά συνάμα και της έκφρασης της δύναμης και υπεροχής του ελληνικού πνεύματος. Εκ του λόγου αυτού οι 46 φυλές της Ασίας, του τότε κόσμου, δεν ήσαν σε θέση να αντισταθούν απέναντι της ανωτερότητας των Ελλήνων. Σήμερα η εικόνα της ανθρωπότητας θα ήταν πολύ διαφορετική, εάν ο Μέγας Αλέξανδρος δεν υπέκυπτε τόσο νέος, μόλις 33 ετών, εις τον ανεξήγητο και αινιγματικό μοιραίο θάνατό του, που έβαλε τέλος και στο μεγάλο όραμα των Ελλήνων για μία οικουμενική διακυβέρνηση της ανθρωπότητας. 

Το όνειρο των αρχαίων προγόνων μας, οι οποίοι παρέμειναν αέναοι ονειροπόλοι έφηβοι, ήταν η εξερεύνηση του απέραντου σύμπαντος, ένα σύμπαν το οποίο γι᾿ αυτούς ήταν ο κόσμος, δηλαδή το κόσμημα της ζωής τους. Μία ζωή με διαρκή ερωτηματικά και ανεξάντλητη θέληση για δημιουργία. Όμως η προσφορά των προγόνων μας, η δημιουργία και το έργο τους, η ανωτερότητά τους, ποτέ δεν απέπνεε απέναντι στους άλλους λαούς αλαζονεία, φθόνο, φόβο, τρόμο, αυταρχισμό, επιθετικότητα και απειλές, αλλά μόνο θαυμασμό, σεβασμό, εκτίμηση και διαχρονική αναγνώριση.

Το ελληνικό πνεύμα μακροημέρευσε μέχρι σήμερα εις τις συνειδήσεις όλων των λαών της ανθρωπότητας. Αυτό είναι το μοναδικό εις την Παγκόσμια Ιστορία μέγα θαύμα των Ελλήνων. Ένα θαύμα ενός Λαού προσγειωμένου, νηφάλιου, νουνεχούς, ανοιχτόμυαλου οραματιστή, δημιουργικού. που δεν θα ξαναζήσει ποτέ η ανθρωπότητα. 

 

Ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης είναι κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής, αλλά γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 30-ετίαν Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

 

Η ΘΡΑΚΗ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΩΝ ΕΘΝΟΚΤΟΝΩΝ

 

Η ΘΡΑΚΗ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΩΝ ΕΘΝΟΚΤΟΝΩΝ

 

Ή «ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΟΗΤΟΙ»

 

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

 

Τους Πομάκους τους γνωρίζομε όλοι. Οι ανόητοι κυβερνούν το Κράτος των Αθηνών και του Κολωνακίου, και αυτό το γνωρίζομε. Αλλά πρώτα ας μείνομε εις τους Πομάκους μας.

Είναι πράγματι γεγονός ότι δεν υπάρχουν επιστημονικώς αδιάψευστα στοιχεία περί της καταγωγής των. Κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνος η Σόφια εκμεταλλεύτηκε το γεγονός αυτό  και ισχυρίσθηκε ότι οι Πομάκοι είναι εξισλαμισθέντες Βούλγαροι. Τον ισχυρισμό αυτόν τον απέρριψαν όμως Βούλγαροι ιστορικοί, όπως ο καθηγητής Στρασιμίρωφ. Προηγουμένως, το 1789, ο Τσέχος καθηγητής Γίρατσεκ, διατελέσας υπουργός Παιδείας της Ηγεμονίας της Βουλγαρίας,  κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Πομάκοι είναι μάλλον Έλληνες. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε ο Γίρατσεκ βάσει γλωσσολογικών, μάλλον, παρά ιστορικών ερευνών. Έκτοτε η ιστορική έρευνα ξεπέρασε τα όρια που έθεσε η έρευνα του Γίρατσεκ.

Επιστημονικώς αναμφισβήτητο είναι ότι στην περιοχή όπου ζούνε σήμερα οι Πομάκοι κατά την αρχαιότητα ζούσανε οι Αγριάνες. Ο βασιλιάς αυτών Λαγαρός ακολούθησε τον Μέγα Αλέξανδρο στην κατά της Περσίας εκστρατεία του. Οι Αγριάνες, απόγονοι αρχαίων Θρακικών Φύλων,  ήσαν δεινοί «επι ίππων μαχόμενοι τοξότες», εξ ού και προέκυψε η ετυμολογία αυτών Ιππόμαχοι, εντέλει Πομάκοι.

Μετά τον 4ον αιώνα οι Αγριάνες εκχριστιανίσθηκαν. Και αυτό είναι επιστημονικώς αναμφισβήτητο. Έκτοτε όμως τα ίχνη των Αγριάνων χάθηκαν στην δίνη των βαρβαρικών φύλων που στρέφονταν εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μεταξύ των οποίων και οι Βούλγαροι, οι οποίοι κατέκτησαν τμήμα της περιοχής των Αγριάνων.

Υπάρχουν βυζαντινές ιστορικές πηγές, οι οποίες ονομάζουν την περιοχή που κατοικούν και σήμερα οι Πομάκοι «Αχρίδα». Αυτό είναι φυσικό, εις τα τέλη της πρώτης  χιλιετίας ολόκληρος η Θράκη και η σημερινή Βουλγαρία αποκαλούντο Μακεδονία, με μακεδονικά τοπωνύμια  Η  Μακεδονική Βυζαντινή Δυναστεία του Αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄ κλπ. αποκαλείτο Μακεδονική, αν και καταγόταν από την Αδριανούπολη. Την εποχή εκείνη οι Αγριάνες εμφανίζονται εις τις βυζαντινές ιστορικές πηγές ως Αχρίδαι. Αυτοί οι Αχρίδαι δεν είναι δυνατόν παρά να ήσαν οι αρχαίοι Αγριάνες. Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.

Αυτοί οι Αχρίδαι εξισλαμίστηκαν βιαίως μεταξύ 1656 και 1661 από τον Σεχμεντίν Πασά της Φιλιππούπολης. Αυτοί οι εξισλαμισθέντες Αγριάνοι και Αχρίδαι είναι οι σημερινοί Πομάκοι. Και εδώ δεν υπάρχει άλλη εξήγηση, πολλώ δε μάλλον αφού η τύχη των είναι μοναδική στα Βαλκάνια: Σέρβοι, Αλβανοί και Έλληνες υπέστησαν τα ίδια. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις το θρησκευτικό συναίσθημα νίκησε την εθνική συνείδηση.  Ίδετε και σήμερα την Ιταλία. Οι Έλληνες της Σικελίας και Νοτίου Ιταλίας έγιναν πρώτα Καθολικοί και κατόπιν απώλεσαν την εθνική τους συνείδηση.

Έτσι οι Αγριάνοι-Αχρίδαι έγιναν μουσουλμάνοι μέχρι που ο Ατατούρκ τους είπε, όπως εις όλους τους μουσουλμάνους της Μ. Ασίας και της Ευρώπης, ότι είναι Τούρκοι. Οι Αγριάνοι-Πομάκοι δεν το απεδέχθησαν απολύτως, όπως δεν το απεδέχθησαν και οι Κούρδοι της Μ. Ασίας. Τους Κούρδους τους κατασφάζουν οι Τούρκοι από το 1925. Τους Πομάκους όμως τους προστάτευσαν και η Βουλγαρία και η Ελλάδα.

Και ερχόμαστε τώρα στους επικίνδυνους για το Έθνος, στους ανόητους του Κράτους του Κολωνακίου: 1ον) Αγνόησαν την μετατροπή των Μουσουλμάνων εις Τούρκους από  τον Ατατούρκ. 2ον) Την εποχή του Εμφυλίου και του Ψυχρού Πολέμου μετέτρεψαν ολόκληρη την Ελληνική Θράκη εις ένα μεγάλο Γκέτο. «Μέσα σε αυτό εγκαταλειμμένοι όλοι»: Έλληνες, Πομάκοι και Μουσουλμάνοι!  Σε συνέχεια άρχισαν τις οσφυοκαμψίες έναντι της «φίλης» Τουρκίας και ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΝ τους Πομάκους, παρά τις αντιδράσεις των, να αποδεχθούν το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα!

Μάλιστα! Αυτοί είναι οι ανόητοι του Κράτους του Κολωνακίου, οι επικίνδυνοι εθνοκτόνοι. Ας ψάξουν όπου θέλουν στον κόσμο: Να βρούνε ένα Εθνικό Κράτος, το οποίον υποχρέωσε μία μειονότητά του να αποδεχθεί το εκπαιδευτικό σύστημα μίας όμορης χώρας, η οποία εγείρει απαιτήσεις για την εθνική καταγωγή της δικής του μειονότητας!

Αυτά συμβαίνουν μόνον στο ανόητο Κράτος του Κολωνακίου. Θαυμάστε το!

 

 

Ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης είναι κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής, αλλά γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 30-ετίαν Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.