ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ

 

ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ

 

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

 

«Το γενικότερο δίδαγμα της Ιστορίας είναι: τα ίδια, με διαφορετικό τρόπο. Όποιος έχει διαβάσει Ηρόδοτο έχει διαβάσει σχεδόν όλη την Ιστορία», είπε ο Γερμανός Φιλόσοφος Αρθουρ Σοπενχάουερ (1788-1860). Ο δε Θουκυδίδης (460-394 π.Χ.) έγραψε ότι: «Η Ιστορία είναι Φιλοσοφία μέσω παραδειγμάτων».

«Eις την Ιστορία και την Πολιτική δεν υπάρχουν συμπτώσεις», η δε συνήθεια είναι το εκτροφείο και εφαλτήριο των σφαλμάτων και των καταστροφών. Η ευγνωμοσύνη απέναντι στους άλλους, για να επιτευχθεί, απαιτεί σφυρηλάτηση. Ως εκ τούτου δεν είναι συμπτώσεις ούτε οι βιβλικές καταστροφές με τις εφιαλτικές πυρκαγιές, πλημμύρες, τους ακραίους καύσωνες και ξηρασίες στην χώρα μας, την Ευρώπη και τον πλανήτη, φαινόμενα που συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό, και για τα οποία όμως υπάρχουν μόνο ανθρώπινες ευθύνες και εγκληματικές ενοχές των κοινωνιών, διότι θα ακολουθήσουν και άλλα, καθότι οι προβλέψεις για το άμεσο μέλλον είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξες, νοσηρές και δυσοίωνες!

Με την καθιερωθείσα από το 1974, μάλιστα επι δεκαετίες, μάστιγα των παράνομων καταλήψεων των Σχολείων, των Πανεπιστημίων και Δημοσίων χώρων, που έγιναν μια οδυνηρή συνήθεια, εκτροφεία και εφαλτήρια παράνομων ενεργειών, δράσεων, βανδαλισμών και προκλήσεων, με την «επιδείνωση της αλλοιωμένης δημοκρατικής υποδομής της χώρας μας», την κατάργηση του Κράτους Δικαίου, αυτής της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Και ως συνέπεια αυτής της τραγικής κατάστασης παρατηρείται εκτοτε, σε όλους τους τομείς, η επικράτηση μιάς στασιμότητας της κοινωνίας, οπισθοδρόμησης, αδιαφορίας, ανευθυνότητας και ατιμωρησίας.

Εδώ όμως ισχύει η ρήση που λέει: «ανάγωγοι άνθρωποι, ανάγωγη κοινωνία», θλιβερή  συνέπεια της οποίας είναι η εμπέδωση μιάς χωρίς οράματα Καχεκτικής Δημοκρατίας, η οποία απομάκρυνε την Πατρίδα μας απο τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Με την επικρατούσα εδώ και δεκαετίες στο «Λίκνο της Δημοκρατίας» τραγική κατάσταση συνεχιζόταν η αυτοπεριθωριοποίηση της Πατρίδος μας, η εξάρτηση αλλά παράλληλα και  έκθεση αυτής σε εθνικούς κινδύνους απέναντι ακόμη και των γειτόνων της. Τεράστια, ασυγχώρητα πολιτικά σφάλματα και αθεράπευτες παθογένειες που έφεραν και την αναμενόμενη και αναπόφευκτη κοινωνική και ηθική παρακμή, την οικονομική κατάρρευση, την υποταγή και δουλοποίηση της Πατρίδος μας εις τα επαχθέστατα  3 Μνημόνια.

Ως γνωστόν, απο τις βασικές προϋποθέσεις για την ανάθεση και διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα το 2004 ήταν: α) η εξάρθρωση της τρομοκρατικής Οργάνωσης της 17ης Νοέμβρη, και β) η για πρώτη φορά εγκατάσταση εκατοντάδων Καμερών Ασφαλείας σε πολλά καίρια σημεία της Αθήνας για την Ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων και των  δεκάδων χιλιάδων ξένων επισκεπτών.  Η Κάμερα Ασφαλείας κατέστη όμως μετά το 2004 χρήσιμο εργαλείο γενικής αποδοχής και εφαρμογής σε όλη την Ελλάδα.

Όμως ακρογωνιαίο, απαράβατο και βασικότατο στοιχείο της Δημοκρατίας είναι ότι η Βούληση του Λαού για μία αξιοπρεπή, ανθρώπινη και ειρηνική διαβίωση πρέπει να είναι Σεβαστή και υπεράνω όλων των Θεσμών, των Εξουσιών, κομμάτων, παρατάξεων, προσώπων, αξιωμάτων και πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Η Ιστορία όμως διδάσκει και εμπνέει. Ο Ευριπίδης (480-406 π.Χ.) είπε: «Τυχερός όποιος διδάχθηκε Ιστορία». Ο Otto von Bismarck (1815-1898): «Οι μεγάλοι πολιτικοί ακούν πριν απο τους άλλους το μακρινό χλιμίντρισμα των αλόγων της Ιστορίας», ο δε Αμερικανός Συγγραφέας Michael Crichton (1942-2008) έγραψε: «Αν δεν ξέρεις την Ιστορία σου, δεν ξέρεις τίποτε. Είσαι σαν ένα φύλλο που δεν ξέρει ότι είναι μέρος ενός δένδρου».

Ο πολύ γνωστός Σούν Τσου (544-496 π.Χ.) είπε: «Ο Πολεμιστής είναι δυνατός, όταν αναγκάζει τον εχθρό να του απαντήσει. Είναι αδύνατος, όταν αυτός απαντάει εις τον εχθρό». Είναι επίσης γνωστόν ότι ένα Κράτος-Έθνος είναι κυρίαρχο, ελεύθερο και ασφαλές, όταν δεν αναγκάζεται να θυσιάσει τα νόμιμα και εθνικά συμφέροντά του, προκειμένου να αποφύγει τον πόλεμο. Στο τέλος δεν θα αποφύγει τον πόλεμο και θα τον διεξαγάγει υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες. Για αυτό, «μην κόβεις το χέρι της Ιστορίας που σε ταΐζει!»

Έλληνας δεν γεννιέσαι. Έλληνας γίνεσαι μόνο με τις πράξεις και τις θυσίες σου για την Πατρίδα.  Η αγάπη προς την Πατρίδα είναι μία πράξη Ελευθερίας.

 

 

Ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης είναι κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής, αλλά γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 30-ετίαν Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

 

Η έλλειψη Εθνικής ευθύνης

 

 

Η έλλειψη Εθνικής ευθύνης

 

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

 

Η προπαγάνδα είναι το δηλητηριώδες εργαλείο και όπλο της Εξουσίας εις την χώρα μας, του διεφθαρμένου και σάπιου  πολιτικού συστήματος, το οποίο ευθύνεται πανθομολογούμενα για την οικονομική κατάρρευση της Ελλάδος, αλλά και για την πνευματική ανέχεια της ελληνικής κοινωνίας.

Με το εργαλείο αυτό επί δεκαετίες διαλύει την κοινωνική συνοχή, υποσκάπτει τις Αρχές του Δικαίου και της Ισότητας των Πολιτών, την ισχύ των Νόμων και του Κράτους Δικαίου, αλλά και το ουσιώδες στοιχείο της Ελληνικής Συνείδησης και Εθνικής Ευθύνης των πολιτών απέναντι της Πατρίδος. Άπειρα είναι τα παραδείγματα και οι συνέπειες αυτής της προπαγανδιστικής πολιτικής και ανεύθυνης συμπεριφοράς απέναντι του Έθνους. Πρόσφατα μάλιστα είναι όχι μόνον η καθιέρωση της Επετείου του Πολυτεχνείου, που έφερε μια εθνική καταστροφή, τον Τουρκικό Αττίλα εις την Κύπρο, αλλά εν συνεχεία και η ανάδειξη των ανήλικων Αλέξη Γρηγορόπουλου και Νίκου Ρωμανού, που αμφότεροι ήταν συστημικοί ταραχοποιοί και βάνδαλοι, ως εθνικών ηρώων.  Οι μνήμες τους είναι επέτειοι εθνικής καταστροφής και όχι ιστορικής μνήμης. Κάθε χρόνο στις επετείους αυτές γίνονται πυρπολήσεις, βανδαλισμοί, καταστροφές δημόσιας περιουσίας αλλά και περιουσίας ιδιωτών βιοπαλαιστών.  Εν κατακλείδι επί δεκαετίες διαπιστώνουμε την παντελή έλλειψη πρόληψης και προστασίας της κοινωνίας απο εγκληματικές πράξεις πάσης μορφής, οι οποίες κάθε τόσο εκθέτουν και διεθνώς την Πατρίδα μας σε μέγα κίνδυνο.

Ανεξαρτήτως της σημασίας των συντελεστών και των γεγονότων, τα οποία θα έπρεπε να τιμάμε ο καθείς από εμάς με σεβασμό και εθνική ευθύνη, δεν οφείλει η Πατρίδα μας να πληρώνει επί δεκαετίες για τον θάνατο ή θυσία αυτών ή και για τις πράξεις του καταδικασθέντος σε ισόβια κάθειρξη πολυεγκληματία Δημήτρη Κουφοντίνα, δηλαδή ο Λαός μας να υφίσταται και τις συνέπειες μιάς εγκληματικής πολιτικής συμπεριφοράς. Εις το κάτω κάτω της γραφής, εάν έχουμε όντως την αίσθηση ότι για όλα αυτά φταίει το Πολιτικό Σύστημα Εξουσίας, τότε οφείλουμε ως Λαός να στραφούμε ευθέως εναντίον του και όχι να αυτοκαταστρεφόμαστε και να θυσιαζόμαστε χάριν αυτού!

Ως εκ τούτου τεράστια είναι η ευθύνη όλων μας, που επί δεκαετίες με την εγκληματική συμπεριφορά μας μετατρέψαμε την υπέροχη και ανεκτίμητη Πατρίδα μας σε ένα υπό αποσύνθεση κουφάρι, για να το κατασπαράζουν οι ντόπιοι και οι ξένοι τώρα σαρκοφάγοι γύπες.

Αυτό το δήθεν μεγάλο διεθνές ενδιαφέρον για το αποτέλεσμα  της 2^ης Αξιολόγησης, οι προγραμματισμένες νέες Συμφωνίες για την τετραετία 2019-2022, οι οποίες όμως εις την πραγματικότητα προμηνύουν ένα πολύ επαχθέστερο 4^ο Μνημόνιο. Αλλά τώρα και για το ενδεχόμενο βουλευτικών εκλογών, εξαιτίας της αθρόας εισροής δεκάδων χιλιάδων Λαθρομεταναστών, των συνεχών απειλών των γειτόνων μας και  της μεγάλης Μάστιγας της Πανδημίας Govid-19, αλλά και του εκ νέου διπλασιασμού του χρέους (213% έναντι του ΑΕΠ), αποτελεί μία απόδειξη της οδυνηρής κατάστασης εις την οποία έχει περιέλθει η Πατρίδα μας. Διότι οι μεν προσπαθούνε να κρατήσουν την ομολογημένως διεθνώς διαλυμένη χώρα μας εντός της Ε.Ε. και την Ευρωζώνη, οι δε να την αποσπάσουν από αυτήν.

Η ιστορία όμως επαναλαμβάνεται, και η αυτοκαταστροφή του Ελληνικού Λαού ως συνέπεια της έλλειψης πυξίδας και Ελληνικής Συνείδησης, Εθνικής ευθύνης και ενοχής, συνεχίζεται. Διότι δυστυχώς ουδείς από όλους μας αισθάνεται την παραμικρή ευθύνη για την εθνική καταστροφή, για την κατάρρευση της δύστηνης Πατρίδος μας, η οποία συστηματικά και εντέχνως αποσιωπάται. Τουναντίον αυτό το Πολιτικό Σύστημα Εξουσίας των ατιμώρητων γυρολόγων, των εφιαλτών και μηδιζόντων, το οποίο επι δεκαετίες εκπέμπει μία αφόρητη δυσωδία, είναι δυστυχώς δικό μας και μόνον δημιούργημα και επιλογή, εν κατακλείδι απεργάζεται  και πάλιν ευθαρσώς την προσεχή «δημοκρατική ετυμηγορία», όμως ενός τελείως διαλυμένου, ανίσχυρου και λιπόθυμου, και όχι ενός ελεύθερου, όρθιου και δυνατού Λαού. Εξαιτίας όλων αυτών, αυτή δεν είναι η Ελλάδα, η οποία μετά το έπος του ΄40 έχασε την Αυτογνωσία και την Λάμψη της!

Θυμίζουμε όμως και πάλιν ότι κριτήριο της αντοχής είναι η δοκιμασία. Ο Ελληνικός Λαός, μετά τα ολέθρια λάθη των τελευταίων δεκαετιών, δοκιμάζεται δυστυχώς και από την εδώ και 12 συναπτά χρόνια πολιτική των απάνθρωπων 3 Μνημονίων, της βάρβαρης λιτότητας, την σύγχρονη αυτή νόσο της ηθικής, κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής παρακμής, που στρέφεται ευθέως κατά της ανθρώπινης υπόστασης και αξιοπρέπειας. Όμως η Ελλάδα επιθυμεί να ζήσει. Διότι το πάθος του Ελληνισμού για την ζωή πηγάζει από το όνειρο του Γένους ως γενική απαίτηση και φορέα του θελήματος της Ιστορίας. Η ανάταση της Ελληνικής Συνείδησης και Εθνικής Ευθύνης για την υπεράσπιση της Πατρίδος μας είναι τώρα εθνική υπόθεση όλων των Ελλήνων. Διότι κοινά είναι τα πεπρωμένα της Ελληνικής φυλής.

Οι Ελληνες δεν προσφεύγουν σε ακρότητες, επιδεικνύουν επιείκεια και διαπνέονται από ανθρωπιστικό πνεύμα απέναντι των αντιπάλων τους. Ο ανθρωπισμός των Ελλήνων εκφράζει αυτοπεποίθηση και ανωτερότητα εις την ισχύ της. Η αντίδραση των Ελλήνων θα είναι τώρα μία ηφαιστειώδης έκρηξη καθολικής επιθυμίας και Ελληνικής συνείδησης, Εθνικής ευθύνης και ανάτασης. Η δε νίκη της Πατρίδος μας είναι ιστορικώς αναπόφευκτη.

 

Ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης είναι κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής, ο οποίος γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 30-ετίαν Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

Η έλλειψη Ελληνικής συνείδησης

 
 

Η έλλειψη Ελληνικής συνείδησης

 

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

 

Η έννοια της κρίσης είναι καθολική και αναφέρεται σε καταστάσεις και γεγονότα που περιέχουν απειλή. Όλοι μας την επικαλούμαστε, χωρίς όμως να αντιλαμβανόμαστε το βάθος της τραγικότητας της περιπλοκής μας μέσα σε τόσες αντιφατικές καταστάσεις, τα τρομερά διλήμματα και αδιέξοδα μαζί με τα συνεπακόλουθα  αυτών των καταστάσεων. Όπως π.χ. τις δικές μας ευθύνες, ενοχές, ψευδαισθήσεις, στερεότυπες χειρονομίες, αγωνίες και φόβους. Ως Λαός αδυνατούμε να κατανοήσουμε ακόμη και τους κινδύνους  μπροστά εις την θέα της καταστροφής.

Η σχιζοφρένεια, η ψυχωτική συμπεριφορά μας, αυτές οι ασθένειες της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας, είναι όλως αντίθετες με τις ιστορικές παραδόσεις και καταβολές, με την ευθύνη και την δύναμη της ελληνικής φυλής. Ενός Λαού, ο οποίος εις την αρχαιότητα με την ισορροπία μεταξύ της εσωστρέφειας και εξωστρέφειας ανέδειξε εις την Παγκόσμια Ιστορία τον μεγαλύτερο Πολιτισμό και Οικουμενισμό.

Δυστυχώς και ατυχώς για όλους μας, όσο περισσότερο οξύνεται η οικονομική κρίση, με όλες τις ολέθριες συνέπειες για τον εδώ και 12 χρόνια καθημαγμένο απο τα 3 Μνημόνια Λαό μας, τόσο περισσότερο οξύνεται η πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων του πολιτικού συστήματος Εξουσίας σε βάρος του Έθνους. Το οποίο, αν και ευθύνεται τεράστια για την ηθική και οικονομική χρεοκοπία της Πατρίδας μας, όχι μόνον συνεχίζει ακάθεκτο και ατιμώρητο την εθνοκτόνο συμπεριφορά του, αλλά παράλληλα δημιουργεί διχαστικές και συγκρουσιακές καταστάσεις μεταξύ των Ελλήνων. Ως αντιπερισπασμό, για να διασώσει την πολιτική και κομματική του ύπαρξη.

Ο εθνικός διχασμός είναι συνέπεια μιάς συστηματικής προπαγάνδας, η οποία εμπεδώνει εις το σύνολο του Λαού την ασυνειδησία, αδιαφορία, αφέλεια, αμάθεια, αθυροστομία, απροθυμία και τον ωχαδερφισμό του, με την παράλληλη παραπληροφόρηση και πλύση εγκεφάλου σε θέματα κοινωνικής ευαισθησίας, πολιτικής συμπεριφοράς και Ελληνικής συνείδησης και Εθνικής ευθύνης. Μία προπαγάνδα, κυρίαρχο στοιχείο της οποίας είναι ο αποπροσανατολισμός του Λαού από τους πραγματικούς υπαίτιους της  πολιτικής σήψης, διαφθοράς και ατιμωρησίας, της κοινωνικής αθλιότητας πολλών δεκαετιών, και ως συνέπεια αυτών της ηθικής, κοινωνικής και οικονομικής τώρα κατάρρευσης της χώρας μας, επιρρίπτοντας όλες τις ευθύνες αυτής της άφρονας και εθνοκτόνου πολιτικής μόνο εις το Διεθνές περιβάλλον.

 

Ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης είναι κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής, ο οποίος γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 30-ετίαν Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.